صد نامه ی عاشقانه

 

می خواهم برایت نامه ای بنویسم که مثل هیچ نامه ای نباشد

و برایت زبان تازه ای خلق کنم زبانی هم اندازه ی تنت و مساحت عشقم

می خواهم از صفحه های لغت نامه ها سفر کنم

و از دهانم مرخصی بگیرم

از گشتن زبانم خسته ام

دهان دیگری می خواهم

که هر وقت خواست

بتواند به درخت گیلاس یا چوب کبریت تبدیل شود

دهانی که کلمات از آن

چون پری های دریایی از امواج

و کبوترها از کلاه شعبده بیرون بریزند

کتاب های کودکی ام را که در مدرسه ها

خوانده ام را از من بگیرید

نیمکت های مدرسه را

گچ ها ... قلم ها ... تخته سیاه را ...

و به من کلمه ای بدهید

تا آن را مثل گوشواره به گوش معشوقم بیاویزم

انگشت تازه می خواهم

تا طور دیگری بنویسم

از انگشتانی که طولشان تغییر نمی کند

از درختانی که نه بزرگ می شوند و نه می میرند

بدم می آید

انگشت تازه می خواهم

بلند مثل بادبان کشتی، گردن زرافه

تا برای محبوبم پیراهنی از شعر ببافم

و برایش الفبایی کشف کنم

متفاوت با الفبای تمام زبان ها

الفبایی از هارمونی باران

از غبار هاله ی ماه

از اندوه ابرهای خاکستری

و درد برگ های بید

زیر چرخ های ارابه ی آذر ماه

××× 

 

این نوشته ای استثنایی ...

از روزی استثنایی

این روزهای غیرمنتظره در زندگی کم اند

روزهایی که انسان از قفس تن

خارج شود ... تا به گنجشکی بدل شود

یک روز یا یک نیمه روز ... شاید ...

در همه ی زندگی انسان، که در آن از

سلول تنگ خارج می شود، تا تمرین

آزادی را کند،هر چه دلش خواست

بگوید ... و دست هایش را هر طور خواست

حرکت دهد، وقتی که می خواهد دوست بداری ...

کمتر اتفاق می افتد انسان به جوهر

آزادی دست بیابد، از درون صندوق

مهر و موم شده با شمعی قرمز- همان

عادت های روزانه و اصطلاحات اجتماعی -

بیرون بیاید، تا معشوقه اش را در

طبیعت واقعی اش ببیند ... طبیعی

دوستش بدارد ...

×××

 

قهوه ات را بخور

آرام گوش کن

شاید با هم دوباره قهوه ای نخوریم

و فرصت دیگری نباشد

برای حرف زدن

×××

 

رفتنت

آن قدرها که فکر می کنی

فاجعه نیست

من مثل بیدهای مجنون ایستاده می میرم ...

 

×××

 

 عنوان: صد نامه‌ی عاشقانه

شاعر: نزار قبانی

مترجم: رضا عامری

ناشر: چشمه

سال نشر: چاپ اول: 1388- سوم: 1390

صفحه: 173 ص.

شمارگان: 2000 نسخه

موضوع: شعر عربی- قرن 20 م.

قیمت: 42000 ریال

 

  
نویسنده : لی‌لی کتابدار ; ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳٠ فروردین ۱۳٩۱