مثل درخت در شب ِ باران

 

 مثل ِ درخت در شب ِ باران، به اعتراف

با من بگو، بگوی صمیمانه، هیچ گاه

تنهایی ِ برهنه و انبوه ِ خویش را

یک نیم شب،

                       صریح،

                                  سرودی به گوش ِ باد؟

در زیر ِ آسمان

هرگز لبت تپیدن ِ دل را

- چون برگ در محاوره باد -

بوده ست ترجمان؟

" ای آن که غمگِنی و سزاوار"

در انزوای پرده و پندار

جوبار را ببین که چه موزون

با نغمه و تغنّی ِ شادش

از هستی و جوانی

                            وز بودن و سرودن،

                                                تصویر می دهد.

بنگر به نسترن ها

بر شانه های کوته ِ دیوار

زان سوی بیدها و چناران

آنک شمیم ِ صبح ِ بهاران

بهتر همان که با من

خود را به ابر و باد سپاری

مثل ِ درخت در شب ِ باران.


عنوان: مثل درخت در شب باران

شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

ناشر: سخن

سال نشر: چاپ دهم 1389

شمارگان: 2200 نسخه

شماره صفحه: 82 ص.

موضوع: شعر فارسی- قرن 14

قیمت: 23000 ریال

  
نویسنده : لی‌لی کتابدار ; ساعت ٩:٠٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آبان ۱۳٩۱