یک شیوه برای رمان‌نویسی

 

 می‌شود چندین سوال مشخص درباره‌ی شخصیت طرح کنیم و به یک‌یک آن‌ها جواب بدهیم. به گمانم مهم‌ترین سوال درباره‌ی هر شخصیتی این است: او چه می‌خواهد؟

آیا شخصیت می‌خواهد زندگی‌اش عوض شود و از تکراری بودن ِ روزهاش به ستوه آمده؟ آیا با کسی آشنا شده که زنده‌گی او را به کلی عوض می‌کند و حالا می‌خواهد با او ازدواج کند؟ آیا ناخواسته در اتفاقی درگیر شده و زندگی‌اش تهدید شده و می‌خواهد از آن خلاص شود؟ آیا می‌خواهد در مقابل اتفاقی که زنده‌گی دیگران را تهدید می‌کند، بایستد؟ آیا فقط می‌خواهد بفهمد در زنده‌گی‌اش چه جور آدمی بوده؟ آیا می‌خواهد دلیل شکست‌های عاطفی‌اش را بداند؟

در هر حال مسئله‌ی او باید قبل از هر چیز روشن شود. حنا اگر خلاصه‌ی داستان‌مان را در چند صفحه نوشته باشیم، اما ندانیم مسئله‌ی اصلی شخصیت‌مان چیست و چرا او چنان مسئله‌یی دارد، در واقع چیز چندان زیادی درباره‌ی او نمی‌دانیم. با دانستن مسئله‌ی شخصیت است که می‌فهمیم اصلا رمان‌مان درباره چیست، و با فکر کردن به نحوه‌یی که او مسئله‌اش را حل می‌کند ( یا مسئله‌اش حل می‌شود)، ماجراهای رمان و سیر ِ کلی آن برامان معلوم می‌شود.

( صفحه 20)

فهرست کتاب در ادامه مطلب:


عنوان: یک شیوه برای رمان‌نویسی

نویسنده: حسین سناپور

ناشر: چشمه

سال نشر: چاپ اول 1390

شماره صفحه: 166 ص.

شمارگان: 1500 نسخه

قیمت: 40000 ریال

موضوع: داستان‌نویسی

مندرجات: موضوع/ پرونده‌سازی برای شخصیت‌ها/ خلاصه‌نویسی/ نظرگاه/ لحن/ فصل‌بندی/ ضرب‌آهنگ/ زمان/ کشمکش/ گفت‌و‌گو/ شروع و پایان/ موتیف‌ها/ توصیه های غیرفنی

  
نویسنده : لی‌لی کتابدار ; ساعت ۱۱:۱٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ آبان ۱۳٩٢