/ 1 نظر / 131 بازدید
لیلا احمدی

نمایشنامه هایِ امانوئل اشمیت رو بهت پیشنهاد می کنم.مخصوصن "خرده جنایت های زنا شوهری" و "عشق لرزه" یه نوع تیزهوشیِ خاصی این آدم داره تویِ به تعلیق انداختنِ درام. جدن حالِ آدم رو خوب میکنه نمایشنامه هاش.بطرز شگفت انگیزی تویِ هر دور خوندن میتونی چند تا دیالوگِ طلایی پیدا کنی،بی که حواست باشه دفعه یِ قبل مثلن دو-سه تا دیالوگ رو طلایی اعلام کردی.بعد تهش می بینی این کتاب کُلش دیالوگِ طلایی بوده،به جز سلام و خداحافظ گفتنایِ پرسوناژا.